درمان دیسک کمر

دیسک کمر، بیماری است که با درد در ناحیه کمر و قسمت های تحتانی پشت همراه می باشد، و در اثر ساییده شدن دیسک ستون فقرات ایجاد می شود. صفحات بین مهره ها، ساختار محکمی دارند، و همانند رباطی میان مهره ها عمل می کنند و مانع از وارد شدن فشار به ستون فقرات می شوند. دیسک ها نیز با خاصیت انعطاف پذیری که دارند، باعث تسهیل حرکاتی مانند خم شدن، می شوند.

دیسک ها به طور طبیعی، با افزایش سن و استفاده، سفت می شوند، به همین خاطر، دیسک کمر، بیماری است که به مرور زمان تشدید می یابد.

علائم و نشانه های ابتلا به دیسک کمر

دیسک کمر، بیماری است که با دردهای مداوم اما قابل تحمل همراه می باشد، اما ممکن است این درد، در طول چند روز تا چند هفته، شدت یابد. برخی دیگر علائم دیسک کمر عبارت است از:

• درد مداوم و البته خفیف در نواحی پشت. احساس درد در قسمت های آسیب دیده دیسک، یکی از مهم ترین علائم و نشانه های دیسک کمر می باشد. گاهی این درد در قسمت هایی از کشاله ران و ران نیز احساس می شود.
• درد های ناگهانی. این دردها طی چند روز شدت می گیرند، اما مجدد فروکش می کنند. دردی که به صورت ناگهانی ظاهر می شود، معمولا شدید است و مانع از انجام بسیار از حرکات خواهد شد.
• حساسیت به لمس. از آن جایی که در دیسک کمر عضلات اطراف دیسک، ملتهب می شوند، معمولا لمس دیسک نیز با درد همراه خواهد بود.
• پا درد. یکی دیگر از علائم دیسک کمر، احساس ضعف و بی حسی در پاها و مفصل ران می باشد. معمولا درد ناشی از دیسک کمر، زانو ها را نیز درگیر نمی کند.
• درد به هنگام نشستن. نشستن های طولانی مدت، باعث بروز درد های نسبتا شدید، و سفتی دیسک کمر، به خصوص هنگام بلند شدن و یا تغییر پوزیشن می شوند.
• تسکین درد با راه رفتن و یا تغییر پوزیشن. با تغییر پوزیشن، درد از دیسک به مفاصل و عضلات منتقل می شود. به همین خاطر تغییر وضعیت نشستن و یا راه رفتن، به تسکین درد و سفتی کمک می کند.

علت دیسک کمر

زمانی که حلقه خارجی دیسک، تحلیل برود و نتواند استرس و فشار وارده به ستون فقرات را تحمل کند، مهره ها نیزجابجا خواهند شد، و این حالت منجر به بروز درد می شود.

زمانی که دیسک آسیب می بیند، جریان خون رسانی نیز مختل می شود، و مواد مغذی و اکسیژن کمتری به بافت می رسد، در نتیجه، روند بهبود بافت آسیب دیده نیز مختل خواهد شد. به همین خاطر، با وارد شدن فشار، دیسک تحلیل می رود، که دیسک کمر نامیده می شود.

عواملی که احتمال بروز دیسک کمر را افزایش می دهند، عبارتند از:

• سابقه خانوادگی پشت درد و یا ابتلا به بیماری های اسکلتی- استخوانی
• وارد آمدن فشار و استرس بیش از حد به کمر، در فعالیت هایی مانند ورزش و یا بلند کردن اجسام سنگین
• وارد آمدن فشار به دیسک ستون فقرات، در نشستن های طولانی مدت و یا پوزیشن های بد
• ضعف های عضلانی
• چاقی و اضافه وزن
• مصرف سیگار و دخانیات

تحلیل قوای عضلانی کمر و دیسک کمر، یکی از اثرات افزیش سن است، اما ممکن است این بیماری برای همه اتفاق نیفتد و یا علائم با شدت کمتری ظاهر شود. معمولا زمانی که فرد دچار آسیب های عصبی شود، شدت علائم نیز بیشتر خواهد بود.

تشخیص دیسک کمر

جهت تشخیص دیسک کمر، ابتدا پزشک به بررسی سوابق بالینی و پزشکی بیمار می پردازد، اطلاعاتی را در خصوص زمان شروع درد، میزان فعالیت فیزیکی فرد، عادات خواب و یا هر گونه آسیب و صدمه در گذشته، جمع آوری می کند.

سپس، به معاینه فیزیکی بیمار می پردازد، تست های فیزیکی را انجام می دهد تا متوجه زمان تسکین و تشدید درد در کمر شود، و هم چنین محل دقیق درد را نیز تشخیص دهد.

معمولا پزشک با انجام این معاینات، به تشخیص درد و محل دقیق آسیب می پردازد. علاوه بر این، عکس برداری، MRI و سی تی اسکن نیز انجام خواهد شد.

MRI، وجود هر گونه آسیب و صدمه ای که منجر به بروز درد می شود را مشخص می کند، مانند شکستگی و یا بیرون زدگی دیسک. در صورتی که نیاز به جراحی باشد، MRI حتما بایستی انجام شود. در این روش، از نیروی مغناطیس استفاده می شود، و با تشخیص مولکول های آب در بدن، امکان مشاهده رباط ها، تاندون ها و دیسک های کمر فراهم می شود.

از آن جایی که در این روش از اشعه ای استفاده نمی شود، خطر و عوارض کمتری را به همراه دارد، و کاملا بدون درد می باشد.

درمان دیسک کمر

هدف از درمان دیسک کمر، تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی می باشد. درد های ناشی از دیسک کمر، معمولا با درمان های غیر جراحی و فیزیوتراپی، بهبود می یابد.

روش های درمانی دیسک کمر عبارتند از:

• مصرف دارو. داروهایی از قبیل ژلوفن، استامینوفن و ناپروکسن، به تسکین درد، و رفع گرفتگی اعصاب کمک می کنند. در صورتی که شدت درد زیاد باشد، مسکن به بیمار داده می شود، اما از آن جایی که این داروها اعتیاد آور هستند، بایستی به محض بهبود درد، قطع شوند.
• استفاده از کمپرس یخ و یا گرم نگه داشتن کمر. گرم نگه داشتن کمر، باعث بهبود جریان خونرسانی، و رفع گرفتگی و اسپاسم عضلانی می شود. قرار دادن کمپرس یخ نیز از التهاب و بی حسی ناحیه کم می کند.
• ماساژ. ماساژ نیز از جمله اقداماتی است که در رفع گرفتگی و اسپاسم عضلات کمر بسیار موثر می باشد. علاوه بر این ماساژ باعث می شود تا خون و اکسیژن بیشتری به عضلات و ماهیچه های کمر برسد، و روند بهبودی نیز تسریع خواهد یافت.
• تزریق استروئیدی. تزریق استروئید به فضای اطراف ستون فقرات، به تسکین درد و کاهش التهاب کمک می کند. در صورتی که این تزریق همزمان با جلسات فیزیوتراپی انجام شود، نتایج بهتری خواهد داشت.
• فیزیوتراپی. فیزیوتراپی، یکی از مفیدترین و موثرترین اقدامات در درمان دیسک کمر می باشد این کار، به تسکین درد، تقویت قوای عضلانی و بهبود دامنه حرکتی کمک می کند.

در طول دورانی که فرد تحت درمان است، از بیمار خواسته می شود، از انجام کارها و فعالیت های سنگین مانند بلند کردن اجسام سنگین خودداری کند، تا فشار کمتری به کمر وارد شود، و از شدت درد نیز کاسته شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر به کلینیک درد در تهران مراجعه نمایید .